உலகம் காணாத உயிர்கள்.

மலையாம்பட்டியை தாண்டி பேயாம்பட்டி.எந்த மாவட்டம் என்பதை சிந்திக்க என் கற்பனை தவறிவிட்டது.கள்ளிப்பால் ஆறாய் ஓடுமளவிற்கு செடிகள் பெருத்து கிடந்தன.வயக்காடு.
கோவனம் கட்டிக்கொண்டு ஒரு கிழவனும், ரவிக்கை போடாத ஒரு கிழவியும் உடலில் காய்ந்த மண்ணை உளுத்திக்கொண்டே பேசுகிறார்கள்.
கிழவி: “எப்படியோ 5 பொண்ணுகளையும் கரை சேத்தாச்சு.பொம்பளை புள்ளையாயிருந்தாலும் படிக்க வைக்கிற உன் தாராள மனசு எல்லாருக்கும் வந்துடாது யா!”
கிழவன்: “அட போடி ரத்தினச் சிறுக்கி!என்னவோ நாமட்டுமா கரை சேத்தேன்? ஊர்ல எல்லா பயலுகளும் பண்ணதுதானே! ஆணாருந்தா என்ன? பொண்ணாருந்தா என்ன? அப்படியே என் ஆயி அப்பன் ஜாடை டி.நான் எதை கள்ளி ஊத்தி கொல்லுவேன்? ” (கண்களில் பெருக்கெடுக்கும் கண்ணீரும் காய்கின்றது)
அங்கிருந்து பல மைல் தூரம் தாண்டி ஒரு நகரம். மத்தியில் ஒரு மருத்துவமனை.அந்த கப்பிள் டாக்டரை நச்சரித்துக் கொண்டிருந்தனர்.அதிலும், ஸ்வேதா தயக்கமான அழுத்தத்துடன்,”டாக்டர்! அந்த ஸ்கேனும், ப்ரசீஜரும் பண்ண எவ்வளவு செலவானாலும் பரவாயில்லை.பாத்துகிறோம்” என்றாள்.

image

நீர்க்குடத்தில் பஸ்பமாக இன்னொரு குழந்தை தயாராகி கொண்டிருந்தது.அது ஆணா பெண்ணா என்பதை அறிவதற்கு முன் அந்த கப்பிளிடம் ஒரு கேள்வி கேட்டார் டாக்டர்.
“உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆகிடுச்சா?” 😮

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s