இனர்ஷியா

ஆந்தையின் முறைப்பை போல தூக்கமிலா தருணங்களில் வரும் கடுப்பையெல்லாம் அடக்கிக்கொண்டு ஒரு முனிவர்போல அமர்ந்திருக்கையில் வேதாள விஸ்வாமித்ரா ஜாலி கற்பனைகள் நம்முள்ளே புரள்வதுண்டு.அது போலவே பலருக்கும் காந்தி பற்றிய கற்பனை உண்டு போலும்.காந்தி இவரை வைத்திருந்தார்-அவரை வைத்திருந்தார் என்று சொல்லி அவரை மட்டுபடுத்துவதில் அவர்களுக்கு ஒரு ஆனந்தம்.இதற்கெல்லாம் பொளேர் என்று அடி கொடுப்பது போல எஸ்.ராவின் ஒரு பத்தியை நண்பர் அசோக் தன் பதிவுகளில் குறிப்பிட்டு வந்தார்.காந்தி குறித்து நானும் ஆங்கிலத்தில் இவ்வாறு பதிவிட்டிருந்தேன்.

Today vijay and ajith fans are fighting over the fact whether puli is a blockbuster or worse than sura.
Tomorrow people will form new groups and start to fight Gandhi versus Bose clash of clans.

I am not here to pose as a Gandhi afficionado but let me tell you something.If his philosophy can inspire Mandela and Kalam, it holds good for any civilian. I think over statements of people questioning whether non violence holds good anymore in this nuclear world.
Ultimately ask Japan or after flaunting your Boscian war biceps in the future, you are sure to realise the Gandhian path is more sensible and rational.
Btw Happy Gandhi Jayanthi to haters bcos atleast u need him in your currency till Bose gets printed in the future.

Gandhi, undeniably had his own flaws like any other human being.So u don’t want to call him a Mahatma, Ok.Fair enough.But telling stupid stories preceded by a photoshopped Gandhi with pre-independent era British babes and Mountbatten wife is disgusting.Stop it for God’s sake.”

இது நண்பர் அசோக்கின் எஸ்ரா பதிவு :

“உண்மையில் இந்தியர்கள் விசித்திரமானவர்கள், அவர்கள் எதை நேசிக்க விரும்புகிறார்களோ, அதற்கு எதிராகவே செயல்படுகிறார்கள், இந்தியர்களின் பிரச்சனை காந்தியை அவர்களால் இன்னமும் புரிந்து கொள்ளமுடியவில்லை என்பதே, அவர்களுக்கு இப்படி ஒரு அதிசயம் எப்படி சாத்தியமானது என்று வியப்பாக இருக்கிறது, உண்மையில் காந்தியின் செயல்பாடுகள், எண்ணங்கள் நமது பலவீனங்களை., குறைபாடுகளை, மனசாட்சியை கேள்விகேட்கிறதே என்று பலருக்கும் கோபமாக இருக்கிறது, இன்றைய இளைஞர்களுக்கு காந்தி ஒரு விளையாட்டு பொம்மை, அவர்கள் உதைத்து விளையாட விரும்பும் ஒரு கால்பந்து, அவர்களுக்கு புதிராக இருப்பது எவ்வளவு உதைத்தாலும் இந்த பந்து திரும்ப திரும்ப அதன் இயல்பிற்கு வந்துவிடுகிறதே என்பது தான்,

இளம் இந்தியன் ஒவ்வொருவனும் தன் மனதிற்குள் காந்தியை கொல்ல விரும்புகிறான், ஆனால் அது எளிதான ஒன்றில்லை, அந்த தோல்வி அவனை கசப்பிற்குள்ளாக்குகிறது, இந்தியாவில் இவ்வளவு மோசமான வசைகள், அவதூறுகள், தூஷணைகளை சந்தித்த மனிதர் வேறு யாராவது இருக்க கூடுமா என்ன, அப்படியிருந்தும் காந்தியின் வசீகரம் குறையவேயில்லை, ஒருவேளை காந்தியை வெறுப்பது என்பது அவரை நேசிக்க செல்வதற்காக ஒரு பயிற்சி தானோ என்னவோ,

அந்தரங்கமாக ஒருவன் தனது மனதினுள் ஆழ்ந்து போனால் அவன் காந்தியின் நெருக்கத்தை உணரவே செய்வான், அவனால் காந்தியை வெறுக்கமுடியாது, அப்படி வெறுப்பதாக நடிப்பதற்கு தனக்குள்ளாக மன்னிப்பு கேட்டுக் கொள்வான், ஆனால் வெளியுலகிற்கு காந்தியை வெறுப்பவர்கள் தேவைப்படுகிறார்கள், அது காந்தியின் காலத்தில் இருந்தே தொடர்ந்து கொண்டுதானிருக்கிறது,

காந்தி ஒரு தூய்மையான காற்று, அது எப்போது உக்கிரம் கொள்ளும், எப்போது தணிவு கொள்ளும் என்று தெரியாது, ஆனால் அதன் வேகத்தில் தூசிகள், குப்பைகள் அடித்து கொண்டு போகப்படும் என்பது உண்மை தானே,

காந்தி தனது புத்தகத்திற்கு The Story of My Experiments with Truth என்று பெயரிட்டிருக்கிறார், Experiment என்பது வெறும் சொல் கிடையாது, அது ஒரு, செயல்பாடு, அறிவியல்பூர்வமான வேலை, காந்தி என்ற மனிதனுக்குள் ஒரு விஞ்ஞானியிருக்கிறார், அவர் தொடர்ந்து மனிதனை ஆராய்ந்து கொண்டேயிருக்கிறார், இந்தியர்கள் பொதுவில் உடலை மர்மபடுத்தவே விரும்புகிறார்கள், , அப்படி நடந்து கொள்ளாத முதல் இந்தியனாக காந்தியை மட்டுமே கருதுகிறேன்,

காந்தி கைத்தடியை ஊன்றி நடப்பதில்லை, கையில் அதை துணையாக தான் வைத்திருக்கிறார், அவருக்கு கைத்தடி என்பது வேகத்தை அதிகப்படுத்தும் ஒரு கருவி. காந்தியின் வாழ்க்கை ஒளிவுமறைவற்ற உண்மை என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளமுடியாமல் போனவர்களே அவர்மீது அவதூறுகளை பரப்புகிறார்கள், அவர் மீது சுமத்தப்படும் குற்றசாட்டுகள் காலம் காலமாக பதில் சொல்லப்பட்டுக் கொண்டேவருகின்றன, ஆனாலும் வசைகள் ஒயவேயில்லை

காந்தியவாதிகள் உரத்துச்சப்தமிடுவதில்லை, ஆவேசமாக தங்கள் பக்க நியாயங்களுக்காக சண்டையிடுவதில்லை, அவர்கள் செயல்பட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறார்கள், நம்பிக்கையை உருவாக்கிக் கொண்டேயிருக்கிறார்கள், மௌனமாக நிலத்தை உழுவதைப் போன்ற பணியது, விளைய விரும்பும் தானியம் அந்த மண்ணில் வேர் ஊன்றி நிச்சயம் வளரும்.

நம்பிக்கைகள் பொய்த்துப்போன காலத்தில் வாழும் நமக்கு காந்தி எனும் தூயவெளிச்சம் மட்டும் துணையாக இருக்கிறது.

எஸ்.ரா எழுதிய காந்தியோடு பேசுவேன் சிறுகதையில் இருந்து சிறுபகுதி.”

வெறுப்பதற்கு ஆயிரம் காரணங்கள் இருக்கலாம்.அன்பு செய்வதற்கு இவர்களுக்கு ஒரு காரணம் கூட கிடைக்கவில்லையே!அதுதான் என் ஆதங்கம்.இந்த எதிக்கல் இனர்ஷியா படு ஆபத்தானது.இதைதான் நான் எதிர்க்கிறேனே ஒழிய,காந்திக்கு எதிராக எழும் எதிர்க்குரல்கள் அனைத்தையும் முடக்குவது என் நோக்கம் அல்ல.காந்தியும் அதை விரும்பியிருக்க மாட்டார்.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s