ஒரு மலையாளக் கவிதையின் தமிழ் மறுபிறப்பு

”அப்படி இல்ல தாத்தா இப்படி”
என்று சொல்லி என் பேரக்குழந்தை என்னிடமிருந்த
செல்பேசியை பிடுங்கினான்

தண்ணீரின் மேல்
பூச்சிகள் பறந்து செல்வதுபோல அவனது விரல்கள்
அதில் நடனமாடின

நான் தொடும்போது வராத
ஒரு உலகம்
அவன் கைபட்டதும் எழுகிறது வண்ணங்கள் விரிகின்றன எழுத்துக்கள் நகர்கின்றன போர் வீரர்கள் வாளோடு அழைகிறார்கள்

”இங்க கொண்டா”
என்று சொல்லி நான் அழுத்தும்போது அது உறைந்து நின்றுவிடுகிறது

”நீங்க அழுத்துறிங்க
இவ்வளவு அழுத்தக்கூடாது மெல்லத் தொட்டா போதும் இப்படி மெல்லத் தொட்டா போதும் தொடக்கூட வேண்டாம்
கையக் காட்டினாலே போதும்” என்றான் பேரன்.

அப்படியென்றால்
இதுதானா வாழ்க்கைக்கான ரகசியம்
இத்தனை வயது வரை
மெல்லத் தொட வேண்டிய இடங்களை வன்மையாக தொட்டதனால்தான் வாழ்க்கை என்னை
இங்கே நிறுத்தியிருக்கிறதோ

ஓங்கி உதைத்துத் திறந்த கதவுகள்
வன்மையாக குரலெழுப்பிய முற்றங்கள்
மிதித்துத் தாண்டிய தொலைவுகள் எல்லாமே இப்படி மெதுவாக கடந்து வரவேண்டியவை தானா.

~கல்பற்றா நாராயணன்

ஜனநாயக வலைப்பூவியல்

இது ஒரு கட்செவி அஞ்சல் ஆசிரியன் இயற்றிய அற்புத படைப்பு.
பெயர் தெரியாத அதை போன்ற படைப்பாளிகளுக்கு இந்த சமர்ப்பணம்.தாயின் அன்பு பற்றிய ஒப்பற்ற பதிவு.

அம்மா! அம்மா!
✏ ‘அம்மா’ சொன்ன அற்புதமான பொய்களில் ஒன்று : கடைசி உருண்டையில்தான் எல்லா
சத்தும் இருக்கும், இத மட்டும் வாங்கிக்கோடா
கண்ணா!
✒ நாம் பெற்ற முதல் இரத்த தானம் எது தெரியுமா? நம் ‘அம்மா’வின் பால்தான்.
✏ தன் ‘அம்மா’ தனக்கு என்னவெல்லாம்
செய்தாள் என்பதை, மனிதன் கடைசி வரை உணர்வதில்லை. அவன் அதை உணரும்போது, அவள் உயிரோடு இருப்பதில்லை.
✒ ‘அம்மா’ என் அருகில் இருந்தால், கல்பாறை கூட பஞ்சு மெத்தைதான்.
✏ சொல்ல வந்ததை சரியாக சொல்ல முடியாமல் தவித்து நின்று பார். தாய்மொழியின் அருமை புரியும். வெளிநாட்டில் இருந்து பார். தாய்நாட்டின் அருமை புரியும். இதேபோல, ‘தாயை’ விட்டு தள்ளி இருந்து பார். தாயின் அருமை புரியும்.
✒ என் முகம் பார்க்கும் முன்பே, என் குரல் கேட்கும் முன்பே, என் குணம் அறியும் முன்பே என்னை நேசித்த ஒரே மனித இதயம், என் ‘அம்மா’ மட்டும்தான்.
✏ ஓர் ‘அம்மா’வின் இறுதி ஆசை. என் மண்ணறையின் மீது உன் பெயரை எழுதி வை. உன்னை நினைப்பதற்கு அல்ல, அங்கும் உன்னைச் சுமப்பதற்கு!
✒ என்னை நடக்க வைத்து பார்க்க வேண்டும் என்ற ஆசையை விட, நான் விழுந்து விடக்கூடாது என்ற கவலையில்தான் இருந்தது என் ‘அம்மா’ வின் கவனம்.
✏ நான் ஒருமுறை அம்மா என்று அழைப்பதற்காக, பிரசவ நேரத்தில் ஆயிரம் முறை அம்மா, அம்மா என்று கதறியவள்தான் என் ‘அம்மா’.
✒ குழந்தைகளின் பல்வேறு அழுகைகளின் அர்த்தம் புரிந்த ஒரே டிஸ்னரி புக், ‘அம்மா’ மட்டும்தான்.
✏ தாய்மையின் வலி என்னவென்று எனக்கும் தெரியும். அதனால்தான் அன்று ‘அம்மா’ வுடன் சேர்ந்து நானும் அழுதேன் பிறக்கயில்.
✒ தேங்காய் திருகும்போது, ‘அம்மா’ விடம் திட்டு வாங்கிக் கொண்டே சாப்பிடும் சுகமே தனி!
✏ அம்மா…! அப்பா, ஆடம்பரமாய் கட்டிக் கொடுத்த வீட்டை விட, உன் ஆடையில் கட்டித் தந்த அந்த (தொட்டில்) வீடுதான் பெரும் நிம்மதியைத் தந்தது.
நோய் வரும்போது ஓய்வுக்கு பாயைத் தேடுவதை விட, என் ‘தாயை’த் தேடுது மனசு.
✏ உலகில் மிகவும் அழகான வார்த்தை எது தெரியுமா? எனக்கு ‘அம்மா’! உங்களுக்கு..?
✒ ‘அம்மா’ என்பது வெறும் பெயரல்ல, மறப்பதற்கு! அது உயிரோடு கலந்த உதிரத்தின் உறவு.
✏ ஆயிரம் கைகள் என் கண்ணீரைத் துடைத்துப்
போனாலும், ஆறாத துன்பம் ‘அம்மா’ வின் சேலைத் தலைப்பில் துடைக்கும்போதுதான் நீங்கியது.
✒ கடைசி தோசை சாப்பிடும் போது, சட்னியை வேண்டும் என்றே அதிகமாக வைத்து, சட்னியை காலி செய்வதற்காக, இன்னொரு தோசை வைக்கிறதுதான் ‘அம்மா’வின் அன்பு.
✏ நான் நேசித்த முதல் பெண்ணும், என்னை நேசித்த முதல் பெண்ணும் நீதானே ‘அம்மா’!
✒ மண்ணறையில் உறங்கச் சொன்னால் கூட, தயங்காமல் உறங்குவேன். ‘அம்மா’, நீ வந்து ஒரு தாலாட்டுப் பாடினால்…!
✏ மூச்சடக்கி ஈன்றாய் என்னை.
என் மூச்சுள்ள வரை காப்பேன் ‘அம்மா’ உன்னை.
✒ அன்பைப் பற்றி படிக்கும் போதெல்லாம் தவறாமல் வந்து போகிறது ‘அம்மா’ வின் முகம்.
✏ உலகில் தேடித் தேடி அலைந்தாலும், மீண்டும் அமர முடியாத ஒரே சிம்மாசனம், ‘அம்மா’ வின் கருவறை.
✒ வாழ்க்கையில் தியாகம் செய்பவர் அப்பா. வாழ்க்கையையே தியாகம் செய்பவர் ‘அம்மா’!
✏ ‘அம்மா…!’ அன்று நம் தொப்புள்கொடியை அறுத்தது, நம் உறவைப் பிரிக்க அல்ல. அது நம் பாசத்தின் தொடக்கத்துக்கு வெட்டப்பட்ட திறப்பு விழா ரிப்பன்!      என் நண்பர் அனுப்பியது.

வர்ட்டா??!!

இது தீரா நட்பு கண்மணி!

ஒரு தடவை ஒரு நட்பிலோ உறவிலோ தோற்றுப்போனால் அந்த நட்பை / உறவை புறந்தள்ளிவிட்டு இரக்கமே இல்லாமல் அரக்கன் போல நடந்து போக மனம் வருவதில்லை.

சொல்வதற்கு வேண்டுமானால் கெத்தாக இருக்கும். ஆனால் மனசு ஏங்கும். பாழாய் போன இயற்கையே என் மனசையும் புத்தியையும் ஒண்ணா படைச்சிருக்க கூடாதா?

யாரையும் அவ்வளவு எளிதில் கிட்டக்கூட நெருங்கவிட மாட்டேன்.ஆனா சில மனிதர்கள் வாழ்வில் சூறாவளி போல நுழைஞ்சு,அன்பு கதகளி ஆடி,அதே ஸ்பீடுல டேக் டைவர்ஷன் பண்ணி போயிடறாங்க. இன்னிக்கு நேத்துனு இல்ல.இனிமேட்டும் இது பொருந்தும்.
ஆனா அவங்க எல்லாருமே என்கிட்ட கொடுத்தது செம்ம யான அன்பு மட்டும் தான்.அந்த அன்பு ஒன்றுக்கு என்றைக்கும் நான் அடிமை. அது இல்லாம வாழ்வில்லை.

ஒரு தடவை அடிபட்டோமேனு பயந்து மனிதர்களை விட்டு விலகி போய்ட்டே இருந்தா,போய்கிட்டே இருக்க வேண்டியது தான்.

கோபம் இருக்கும் இடத்தில தான் அன்பு அதைவிட அதிகமா இருக்கும்.அந்த நம்பிக்கை என்னிக்குமே என்னை மத்த மனுஷங்களோட இணைச்சிட்டே இருக்கும். வாங்க மக்கா!! நேசிக்கலாம் ❤ ❤ 🙂

டி.எம் கிருஷ்ணா

image

கர்நாடக இசையை கச்”சேரி”களுக்குள் மட்டும் சிக்கவிடாமல் சேரி மக்களிடமும் கொண்டு சேர்த்தவர்.திறமைக்கும் பிறந்த இடத்துக்கும் என்னடா சம்மந்தம் என்று திமிராக கேட்டவர்.பிராமண துவேஷி,சங்கீத துரோகி என்று சக கலைஞர்களாலேயே எச்சில் துப்ப பெற்றவர்.கலையை கட்டுக்குள் அடக்காமல் மனிதம் என்ற சொல்லுக்குள் அடக்க முனைந்த ஒரே காரணத்தால்.

இந்த முயற்சிகளை நம்மளவர்கள் உதாசீனப்படுத்தியிருக்கலாம்.ஆனால் உலகம் இவரை அங்கீகரிக்க இருக்கிறது.

ராமன் மகசேசே விருதை பெற இருக்கிறார் சங்கீத வித்வான் திரு.டி.எம் கிருஷ்ணா..எம்.எஸ் மாவுக்கு கிடைத்த அதே அங்கீகாரம்.

கூவத்து குப்பத்தையும் இசையால் தூய்மையாக இணைக்கும் முயற்சியில் இருப்பவர்.வாழ்த்துக்கள் 🙂