என்றும் உழுதவன் அழலாகாது

​இது நண்பன் விக்ரமுக்காக நான் எழுதிய விவசாயிகள் பற்றிய கன்டென்ட்.விரைவில் இதையும் நீங்கள் திரையில் அவன் உணர்வூட்ட காண்பீர்கள். 🙂
(தட்டில் சாப்பிட்டுக் கொண்டே)

(ஒரு வாய் சோற்றை கையில் எடுத்து பார்த்துவிட்டு தட்டில் போட்டுவிட்டு,மறுபடி ஒரு பருக்கை அளவு மட்டும் கையில் எடுத்துக்கொண்டு)
நான் எவ்வளவு பெரிய கோடீஸ்வரனா வேணா இருக்கலாம்.பல பிசினஸ் பண்ணலாம்.ஆனா நிலத்துல நின்னு உழைக்காம என்னால ஒரு பருக்கையக் கூட உருவாக்க முடியாது.
அதாங்க விவசாயி.
கோவணம் கட்டி கழனில வேலை செஞ்ச விவசாயியோட நிலைமை,இப்போ முழுசா அவுத்தும் கேட்பாரற்று கிடக்குது.
எலிக்கறி சாப்பிட்டு,மண்டை ஓட்டு மாலை போட்டு,அம்மணமா நின்னு,தற்கொலை செஞ்சாவது நமக்கு சோறு போட்டுடனும்னு உழுதவன் நினைக்குறான்.

ஆனா நாமதான் அவன் நினைப்பே இல்லாம விதர்பா,தஞ்சைனு அவன் தற்கொலைக்கு துணை போயிட்டு இருக்கோம்.
இதுக்கெல்லாம் காரணம் யாருன்னு நினைக்குறீங்க?மழை பொய்ச்சுடுச்சி,WTO மாநாட்டுல உச்சக்கட்ட விலை நிர்ணயம் ஆகிடுச்சு.இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல ரேஷன் அரிசுக்கு பதிலா உங்க அக்கவுண்ட்ல மானியப் பணம்தான் இருக்கும்.இது எல்லாத்த விடவும் விவசாயியோட இன்றைய நிலைமைக்கு காரணம் நாமதாங்க.
ஆமா!நம்மளோட இந்த கள்ளத்தனமான அமைதிதான் காரணம்.விவசாயிகளை புறக்கணிக்றது மூலமா நாம அந்நிய நாட்டுக்கு அடிமையாக போறோம்.நம்ப மரபை இழக்கப்போறோம்.
அவன் என்ன சந்தைல விக்கறானோ அததான் மூடிட்டு இறக்குமதி பண்ணி சாப்பிட போறோம்.கொடுமையான மரபணு உணவுகள் உட்பட.இந்த நிலை உங்களுக்கு வரணுமா?
ஒன்னு மட்டும் சொல்றேன்.உறுதியா மனசுல ஏத்திக்கோங்க.
“அன்னம் தரும் உழவனை நினை.அரசியல் சாக்கடையும் பாசனத்திற்கு பயன்படும்.

மேற்கு மட்டும்தான் மேதைத்தனம் என்றால்

சூரியன் எங்கே தோழா உதிக்கும்?

நாடி நரம்பெல்லாம் வாடி வருந்தினாலும்

உழவன் இருந்தால்தான் உன் உணவு சிறக்கும்”

Advertisements